???? ??????

با شیوع بیماری تمامی گیر ویروس کرونا استفاده از ماسک جراحی به یک عادت روزانه برای ما تبدیل شده است. البته به کار گیری دائم از این ماسک ها با دقت به یکبار مصرف بودنشان به طور غیر وابسته باعث افزایش درصد آلودگی و زباله ها خواهد شد. اگرچه تحقیقات گروهی از دانشمندان دانش گاه بریستول در انگلستان، ممکن می باشد شیوه حلی برای این مشکلات یافته باشند. خلاقیت این ایده در توده ماسک های جراحی دور انداخته شده و یا سوای استفاده و تبدیل آن ها به رشته (فیلامنت) های گزینه استفاده در پرینتر های سه آجل خواهد بود. این پروژه با مقصود کاهش تاثیرات مواد مخرب و مضر برای فضا زیست و تولید و توسعه رشته های زیست تخریب پذیر آغار گردیده است.
بر اساس آمار نشنال ژئوگرافیک، ماهیانه 129 میلیارد ماسک و بصورت روزانه 3.9 میلیارد ماسک و شیلد صورت در راز تا سر فقیه مورد استفاده قرار گرفته و به دور انداخته می‌شوند. میلینگ دندانسازی این رقم جنبش دهنده می‌باشد زیرا اکثریت قریب به واقعه در اعماق دریاها، خیابان ها یا در حومه شهر ها قرار میگیرند و به دلیل اجزای پلاستیکی خود آلودگی بیشتری ساخت و ساز می کنند. در واقع، طبق تحقیقات پیشرفته در امر دور و بر زیست، هرکدام ماسک میتواند روزانه تا 173000 میکروفیبر را در دریا آزاد کند. مانند سایر شی ءها روزمره، ماسک های صورت نیز حاوی الیاف پلاستیکی مانند پلی پروپیلن می باشند که برای چندین دهه در گوشه و کنار زیست باقی می مانند تا در نهایت تجزیه شوند. برای حل این نقص‌، دسته کالج بریستول امکان تبدیل اجزای این ماسک ها به مواد اولیه چاپگرهای سه آجل را استیناف کرده است.

بازیافت ماسک بوسیله فناوری پرینت سه آجل
در طی آزمایشات اولیه، محققان چندین ماسک تهیه کردند و قسمت های اضافی همانند بند و قطعه ی فلزی تنظیم کننده ماسک را جدا کردند. آن‌گاه ماسک ها را حرارت داده و با آهن و صفحه نچسب فشرده ساختند تا به صفحه های دشوار تبدیل شوند. سپس آنها به گلوله های پلی پروپیلن ریز تبدیل شده که ماسک ها از آن ساخته می گردند. در نهایت، گلوله های آبی‌رنگ از داخل یک دستگاه سیم کشی عبور داده می گردند که آنها‌را به حرفه های پرینتر سه بعدی تبدیل می کند. ماسک های اول پایین یکسری فرآیندهای با دمای بالا قرار گرفته بودند و پژوهشگران بر این اطمینان بودند که این عمل برای ضدعفونی کردن آن ها و از میان بردن باکتری ها یا ویروس های احتمالی در آنان کافی می‌باشد. گروه پژوهشگران به کمک دستگاه “Filastruder” که به صورت مخصوص به عنوان یک دستگاه در دسترس جامعه کاربری جهانی محسوب می شود برای تبدیل مواد اول بدست آمده به فن های لازم برای پروسه پرینت سه بعدی استفاده می کنند. وقتی که آنان برنده به ایجاد و توسعه رشته شدند، محققان چالش های جدیدی را دراین مورد برای خود ساخت کردند. برای مثال آنان امکان پردازش مواد اولیه تولیدکننده ماسک با بند بدور گوش در همان مراحل به صورت هم زمان هست. آن‌ها همچنین در پی اتوماسیون و ساماندهی روند در مقیاس تبارک میباشند تا ایجاد را از نظر اقتصادی تقویت کنند و بر توزیع، توده و بازیافت تجهیزات پزشکی پژوهش داشته باشند. با این اینک، باید روءیت کرد این ایده نوآورانه که با مقصود جلوگیری از آلودگی دور و اطراف زیست توسط ماسک‌ها به وجود میاید چه طور تکامل می یابد. برای مشاهده جزئیات بیشتر درباره این تحقیقات میتوانید به ورقه وبسیات دانشگاه بریستول مراجعه کنید.

با شیوع بیماری تمامی گیر ویروس کرونا استفاده از ماسک جراحی به یک عادت روزانه برای ما تبدیل شده است. البته به کار گیری دائم از این ماسک ها با دقت به یکبار مصرف بودنشان به طور غیر وابسته باعث افزایش درصد آلودگی و زباله ها خواهد شد. اگرچه تحقیقات گروهی از دانشمندان دانش گاه بریستول در انگلستان، ممکن می باشد شیوه حلی برای این مشکلات یافته باشند. خلاقیت این ایده در توده ماسک های جراحی دور انداخته شده و یا سوای استفاده و تبدیل آن ها به رشته (فیلامنت) های گزینه استفاده در پرینتر های سه آجل خواهد بود. این پروژه با مقصود کاهش تاثیرات مواد مخرب و مضر برای فضا زیست و تولید و توسعه رشته های زیست تخریب پذیر آغار گردیده است.
بر اساس آمار نشنال ژئوگرافیک، ماهیانه 129 میلیارد ماسک و بصورت روزانه 3.9 میلیارد ماسک و شیلد صورت در راز تا سر فقیه مورد استفاده قرار گرفته و به دور انداخته می‌شوند. میلینگ دندانسازی این رقم جنبش دهنده می‌باشد زیرا اکثریت قریب به واقعه در اعماق دریاها، خیابان ها یا در حومه شهر ها قرار میگیرند و به دلیل اجزای پلاستیکی خود آلودگی بیشتری ساخت و ساز می کنند. در واقع، طبق تحقیقات پیشرفته در امر دور و بر زیست، هرکدام ماسک میتواند روزانه تا 173000 میکروفیبر را در دریا آزاد کند. مانند سایر شی ءها روزمره، ماسک های صورت نیز حاوی الیاف پلاستیکی مانند پلی پروپیلن می باشند که برای چندین دهه در گوشه و کنار زیست باقی می مانند تا در نهایت تجزیه شوند. برای حل این نقص‌، دسته کالج بریستول امکان تبدیل اجزای این ماسک ها به مواد اولیه چاپگرهای سه آجل را استیناف کرده است.

بازیافت ماسک بوسیله فناوری پرینت سه آجل
در طی آزمایشات اولیه، محققان چندین ماسک تهیه کردند و قسمت های اضافی همانند بند و قطعه ی فلزی تنظیم کننده ماسک را جدا کردند. آن‌گاه ماسک ها را حرارت داده و با آهن و صفحه نچسب فشرده ساختند تا به صفحه های دشوار تبدیل شوند. سپس آنها به گلوله های پلی پروپیلن ریز تبدیل شده که ماسک ها از آن ساخته می گردند. در نهایت، گلوله های آبی‌رنگ از داخل یک دستگاه سیم کشی عبور داده می گردند که آنها‌را به حرفه های پرینتر سه بعدی تبدیل می کند. ماسک های اول پایین یکسری فرآیندهای با دمای بالا قرار گرفته بودند و پژوهشگران بر این اطمینان بودند که این عمل برای ضدعفونی کردن آن ها و از میان بردن باکتری ها یا ویروس های احتمالی در آنان کافی می‌باشد. گروه پژوهشگران به کمک دستگاه “Filastruder” که به صورت مخصوص به عنوان یک دستگاه در دسترس جامعه کاربری جهانی محسوب می شود برای تبدیل مواد اول بدست آمده به فن های لازم برای پروسه پرینت سه بعدی استفاده می کنند. وقتی که آنان برنده به ایجاد و توسعه رشته شدند، محققان چالش های جدیدی را دراین مورد برای خود ساخت کردند. برای مثال آنان امکان پردازش مواد اولیه تولیدکننده ماسک با بند بدور گوش در همان مراحل به صورت هم زمان هست. آن‌ها همچنین در پی اتوماسیون و ساماندهی روند در مقیاس تبارک میباشند تا ایجاد را از نظر اقتصادی تقویت کنند و بر توزیع، توده و بازیافت تجهیزات پزشکی پژوهش داشته باشند. با این اینک، باید روءیت کرد این ایده نوآورانه که با مقصود جلوگیری از آلودگی دور و اطراف زیست توسط ماسک‌ها به وجود میاید چه طور تکامل می یابد. برای مشاهده جزئیات بیشتر درباره این تحقیقات میتوانید به ورقه وبسیات دانشگاه بریستول مراجعه کنید.